No i nie zdzierżyłem. Cytując klasyków: "Czasami człowiek musi, inaczej się udusi".

Zanim zacznę komentować - krótka deklaracja programowa. Ponieważ chcę tu komentować (głównie) wydarzenia polityczne - musi to być deklaracja polityczna, żeby punkt wyjścia był jasny...

A zatem:
W ostatnich wyborach parlamentarnych głosowałem na Platformę Obywatelską, w prezydenckich - na Donalda Tuska.
Nie, nie jestem fanatycznym zwolennikiem PO. Wiele mi się w tej formacji nie podoba, mam do niej sporo zarzutów. Uznałem jednak, że z tych partii i programów, które nam proponowano, to była najrozsądniejsza propozycja (zwłaszcza, jeśli chodzi o program ekonomiczny i gospodarczy).

Głosowałem na PO, ale żyłem w przekonaniu, że ktokolwiek wygra te wybory - będzie lepiej, niż dotąd. PiS uważałem za partię ludzi uczciwych, wiec wychodziłem z założenia, że niezależnie od tego, który z przyszłych koalicjantów będzie górą - będzie nieźle. Przy rozsądnych założeniach programowych wydawało się, że sam fakt, czy premierem będzie Rokita czy J.Kaczyński niewiele zmieni.

Co było dalej - wszyscy wiemy. Okazałem się naiwnym głupcem - zwłaszcza zakładając uczciwość i konsekwencję pana prezesa Kaczyńskiego.

Dziś mamy w Polsce taką sytuację polityczną, jaką mamy. Mamy "Pakt (de)stabilizacyjny", w którym pan Kaczyński - Pierwszy Prawy i Sprawiedliwy - nie ma oporów przed współpracą z Giertychem i Lepperem. Mamy coraz wyraźniejsze zawłaszczanie państwa przez jedną partię. Mamy kuriozalne wypowiedzi "polityków", ogarniętych obsesją spisków, układów i agentury, nie rozumiejących podstawowych procesów cywilizacyjnych, nie rozumiejących roli mediów w demokratycznym świecie.

Z drugiej strony mamy pożal się Boże "opozycję", która albo nie ma nic sensowanego do powiedzenia (jak SLD i SdPL), albo - jak PO - usiłuje coś wygrać, ale robi to czasem tak do bólu nieudolnie i głupio, że zęby bolą.

"POlityka" w Polsce opiera się teraz głównie (jeśli nie wyłącznie) na sloganach, hasłach i schematach. Mam wrażenie, że ludzie - po obu stronach tej idiotycznej barykady - przestali już myśleć. Że jedynie powielają schematy i stereotypy.

A ja lubię myśleć. No, psiakrew, lubię po prostu. Bezmyślność mnie boli.

Warto też dodać, że jestem chrześcijaninem (ze wszystkimi tego stwierdzenia konsekwencjami...). Chrześcijaninem - co istotne - raczej z kręgów "Tygodnika Powszechnego", niż "Radia Na M."

Siłą rzeczy moje poglądy najlepiej chyba opisuje określenie "konserwatywno-liberalne". Konserwatywne w sprawach idei. Liberalne w podejściu do gospodarki, ekonomii, relacji państwo-obywatel. No.


****

Oczywiście nie tylko o polityce tu będzie. I nie tylko o naszym podwórku. :)